SPOTKANIA TRZECIEGO STOPNIA – C.D.

starsza pani2.jpgOdwiedziłam 85-letnią koleżankę Zosię poznaną 3 lata temu na oddziale rehabilitacyjnym. Zosia za każdym razem przygotowuje na mój przyjazd obiad oraz jakąś zagrychę do „napojów wyskokowych”. Najbardziej jednak zadziwia mnie to, że mieszka sama od kilku lat na 3. piętrze w budynku bez windy. Samodzielnie zajmuje się bieżącymi sprawami. Chodzi wolniej niż przeciętny człowiek, ale radzi sobie dzielnie ze schodami. Onieśmiela mnie swoją kondycją. Dużo opowiada o bieżących wydarzeniach i dobrze pamięta przeszłość. Ma dobry kontakt ze swoimi sąsiadami. Organizują sobie okazjonalne imprezy (m.in. urodziny, Sylwestra itp.). Większość życia spędziła na Ochocie. U Zosi można dostrzec klasę i maniery kulturalnej osoby. Pochodzi z rodziny dobrze sytuowanej, a przed wojną jej ukochany tato codziennie kupował sukienki. Uwielbiam słuchać jej opowieści. Skromna, ale wie czego chce od życia. I potrafi docenić codzienność. Nie narzeka i dużo żartuje. Jest zainteresowana rozmówcami i pamięta sporo z poprzednich rozmów. Lubię dzielić się z nią moimi wątpliwościami i słuchać jej opinii. Po prostu kobieta z klasą!

grandma-photo-album.jpgNie było mi do śmiechu podczas ostatnich odwiedzin starszej koleżanki, kiedy opowiadałam o problemach zdrowotnych i o dalszych planach mojego leczenia. Zosia bardzo szybko mi wytłumaczyła, dlaczego mam być cierpliwa i nie poddawać się:
Kiedy małe dziecko uczy się chodzić, to upada kilkadziesiąt razy, ale nigdy nie myśli sobie: „być może to nie jest dla mnie?”. Podnosi się – czasami popłacze albo pokrzyczy – jednak próbuje dalej. – zaczęła. – Tak to już jest, że próbując czegoś po raz pierwszy, a nawet drugi, często nie jesteśmy zadowoleni z uzyskanego efektu. Nie bądź w gorącej wodzie kąpana! I tak nieźle sobie radzisz po takim wypadku. Trzeba próbować wiele razy zanim poczujemy satysfakcję. Kiedyś mogłam zapytać kogoś o radę lub wyszukać podpowiedzi w bibliotece. Czasami zajmowało mi trochę czasu żeby zdobyć potrzebną wiedzę. Ty masz łatwiej, bo teraz nowa technologia pozwala szybciej dotrzeć do potrzebnych informacji. Ludzie jednak stali się w tym wszystkim mniej cierpliwi. Wydaje im się, że swobodny dostęp do Internetu i innych źródeł informacji szybciej rozwiąże za nich problem. Przy okazji poskarżą się na błędy innych osób żeby lepiej znieść swoje niepowodzenia. Cywilizacja zmieniła się w przeciągu kilkudziesięciu lat. Ale są rzeczy, które nigdy się nie zmienią! Cierpliwość i wiara w siebie. Do tego ciężka i sumienna praca. Dopiero wówczas zobaczysz dobry efekt. Ja wiem, że czasami twoje problemy spowodowane są błędami innych lekarzy. Nie masz na to wpływu. Po prostu nie poddawaj się, kochane dziecko. Ty jesteś silna i pracowita. Widziałam to w szpitalu. Inni pacjenci też to widzieli. Ćwicz i płacz z bólu. Ale nie przestawaj. Ucz się jak to małe dziecko. Dasz radę! – głaszcze mnie po policzku. – Ja cię traktuję jak moją wnusię. Żałuję, że nie miałam więcej wnuków żebyś mogła zostać częścią mojej rodziny (uśmiecha się). Teraz to za późno, bo masz swojego towarzysza życia. No dobrze, my tu gadu gadu, a na stole stygnie jedzenie. To teraz po małym kieliszeczku i zjedz wszystko, co przygotowałam dla Ciebie. I nie becz już!

I takich oto historii doświadczam. Spisuję je, bo nie chcę zapomnieć o dobrych chwilach w moim życiu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s